سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
جمکرانی شویم
کسی جز نیک بخت، دانش را دوست ندارد . [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]
لوگوی وبلاگ
 

دسته بندی موضوعی یادداشتها
 

آمار و اطلاعات

بازدید امروز :11
بازدید دیروز :8
کل بازدید :30273
تعداد کل یاداشته ها : 284
95/9/14
9:46 ع

در دوران آشنایی و دوستی های قبل از ازدواج بعضا اشتباهاتی رخ می دهد که بهتر است آنها را بدانید. مراقب این اشتباهات بزرگ در دوران آشنایی قبل از ازدواج تان باشید.

اگر افراد بخواهند یک زندگی همراه با آرامش را داشته باشند، باید به شناخت کافی و کاملی نسبت به انتظارات خودشان و طرف مقابلشان از زندگی بپردازند. پس برای همین امر، باید یک دوران آشنایی را سپری کنند.

:: دوران آشنایی و دوستی قبل از ازدواج

برای دوران آشنایی حتما خانواده ها باید با یکدیگر رفت و آمد داشته باشند. زیرا در همین رفت و آمدها است که طرفین می توانند به شناخت برسند. دختر و پسر هم تحت نظارت 100 درصد خانواده های دو طرف، باید با یکدیگر رفت و آمد داشته باشند و به صحبت کردن و شناخت نیازها و انتظاراتشان از زندگی بپردازند.اگر این دوران بدون نظارات هر دو خانواده باشد، می تواند ضررهایی را به افراد بزند. زیرا هنگامی که خانواده در جریان نباشد، پس دختر و پسر هیچ گونه تعهدی را به یکدیگر ندارند و خیلی راحت می توانند این دوران را تمام کرده و به دیگری از نظر روحی ضربه و صدمه وارد کند.

ولی اگر خانواده در جریان باشند کمک به حل اختلافات و مشکلاتشان کرده و از آسیب های روحی احتمالی جلوگیری می کنند. در اصطلاح به این دوران، دوران نامزدی گفته می شود. متاسفانه خیلی مواقع افراد این دوران را با دوران دوستی اشتباه می گیرند. دوران نامزدی دوران رسیدن به شناخت می باشد، ولی متاسفانه اکثر مواقع افراد در این دوران فقط وقت را به بطالت می گذرانند و راجع به مسایل پوچ و بیهوده صحبت می کنند و نهایتا اگر هر دو نفر به یک رنگ و یا یک غذای خاص علاقه داشته باشند فکر می کنند که با هم تفاهم لازم را دارند.

فواید دوران آشنایی و دوستی قبل از ازدواج چیست؟

در دوران آشنایی و دوستی قبل از ازدواج افراد متوجه می شوند که هر شخصی منحصر به فرد است و رفتارها و ویژگی های خاصی را دارد. همچنین در این دوران به این دلیل که مجبور هستیم انتظارات و نیازهایمان را به طرف مقابل خود بیان کنیم، به خودشناسی و خود آگاهی هم می رسیم و در نهایت در دوران آشنایی افراد نحوه برقراری ارتباط صحیح را می آموزند.

اشتباهات دوران آشنایی و دوستی قبل از ازدواج چیست؟

دوران آشنایی علاوه بر نقاط مثبتی که دارد، می تواند با کوچکترین اشتباه ضررهایی را هم به افراد وارد کند. این اشتباهات عبارتند از:

1. نپرسیدن سوال : یکی از اشتباهات رایج در این دوران، این است که دختر و پسر از پرسیدن سوال از یکدیگر ممانعت می کنند و فکر می کنند که پرسیدن سوال ممکن است طرف مقابل را ناراحت کند. توجه داشته باشید که نپرسیدن سوال در دوران آشنایی باعث می شود که نکات مبهمی در ذهن شما باقی بماند و بعد از ازدواج کردن و بعد از گذشت مدت زمانی از ازدواج شما را دچار تعارض در ارتباط می کند.

2. نادیده گرفتن علامت های هشدار دهنده : یکی دیگر از اشتباهات بسیار بسیار رایج این دوران این است که به برخی از علامت های هشداردهنده توجهی نمی شود. به طور مثال اگر پسر سیگار مصرف می کند، دختر ممکن است با خود فکر کند مصرف سیگار هر چند به تعداد دفعات زیادهیچ اشکالی ندارد و یا به این مساله که طرف مقابلشان برای کار کردن اقدامی انجام نمی دهد و تلاشی نمی کند توجهی نمی کنند. ممکن است به این مساله توجه نشود که پسر در زمان های عصبانیت حرف های بسیار زشت بزند و یا در هنگام بیرون رفتن خرید نکند و سعی کند همیشه ارازن ترین چیز را بخرد و از همه مهم تر این که، تفکر بر این باشد که بعد از ازدواج تمام این مشکلات حل می شود. نادیده گرفتن این مسایل می تواند در زندگی زناشویی آسیب های زیادی را وارد نماید.

3. اعتقاد بر تغییر طرف مقابل بعد از ازدواج : یک اشتباه خیلی رایج در ازدواج این است که ویژگی ها و نقاط منفی طرف مقابل را نادیده می گیریم و با قصد تغییر فرد بعد از ازدواج، با او ازدواج می کنیم. توجه داشته باشید که هر تغییر رفتاری و شخصیتی مستلزم گذراندن وقت زیادی است و از آن مهم تر این که اگر فرد خودش تمایلی به تغییر نداشته باشد هیچ گاه تغییری حاصل نمی شود.

4. تسلیم مادیات شدن : در برخی مواقع افراد به دلیل مسایل مالی و اقتصادی حاضر به ازدواج می شوند و نسبت به نقاط منفی طرف مقابلشان چشم پوشی می کنند. به این نکته توجه داشته باشید که پول تنها یکی از کم اهمیت ترین مسایل در ازدواج است. حال اگر ما بنا و پایه ی ازدواج را بر این اساس بگذاریم، پایه های سستی را برای زندگی آینده خود ساخته ایم.


95/9/3::: 8:39 ص
نظر()
  
  

بدن ما یک ماشین واقعی است. کارخانه ای که بیست و چهار ساعته کار می کند. این کارخانه نیز سر و صداهایی دارد. این صداهای فیزیولوژیکی جالب، شگفت آور و گاهی نگران کننده هستند. در این ایمیل در خصوص صداهای عجیبی که بدن تولید می کند، به مواردی اشاره می کنیم.

1.
سرفه
بر خلاف آنچه تصور می شود، سرفه مخصوص مواقع بیماری نیست. سرفه صدای هوای تخلیه شده از ریه ها و برونش ها در حین بیرون راندن میکروب ها، ترشحات مخاطی و دیگر مواد نامناسب مانند گرد و خاک است. سرفه های خفیف صبحگاهی نیز به دلیل بیرون راندن رسوباتی است که در طول خواب در برونش ها جمع شده اند. ممکن است سرفه از ناحیه گوش و حلق و بینی، از آلرژی یا مشکلات گوارشی مانند ریفلاکس معده، از وجود عفونت و یا مشکلات جدی تر مانند سرطان ناشی شود. در صورت سرماخوردگی، سرفه ناشی در اثر التهاب در ناحیه گوش، حلق و بینی بروز می کند.

2.
سکسکه
در برخی فرهنگ ها گفته می شود سکسکه علامت بزرگ شدن است. برخی دیگر شاید هم به شوخی بر این عقیده اند طرف دزدی کرده و دچار سکسکه شده است! اما این صدای عجیب ارتباطی با این مسائل ندارد. سکسکه از تحریک عصب فرنیک (که به دیافراگم عصب دهی می کند) ناشی می شود. عضلات دیافراگم منقبض شده و نمی تواند به درستی شل شود. در نتیجه هوای زیادی وارد ریه ها شده و تکان هایی ایجاد می شود.

به این مسائل، چاکنای (دریچه واقع در بالای حنجره) را نیز اضافه کنید که با صدا بسته و صدای سکسکه ایجاد می شود. معمولا سکسکه پدیده نگران کننده ای نیست. اما اگر از بین نرود می تواند نشان دهنده بیماری جدی تر از جمله بیماری های مربوط به دستگاه گوارش و یا ریه ها باشد. بهتر است بدانید که استرس زیاد و یا مصرف الکل جزو عوامل ایجادکننده سکسکه هستند.

3.
عطسه
مکانیسم عطسه به سختی قابل کنترل است. این صدا از هوایی که از بینی و دهان خارج می شود تولید می شود و سرعت آن به 200 کیلومتر در ساعت می رسد. در واقع عطسه مکانیسم دفاعی بدن در پی تنفس یک عنصر محرک مانند گرد و غبار، آلودگی و موی حیوانات است.

4.
تلق و تلوق مفاصل
برای همه ما پیش آمده که انگشتان مان را بشکنیم و از صدای آن ذوق کنیم. این صدا یک پدیده طبیعی و در اکثر موارد کم اهمیت (البته اگر با درد همراه نباشد) است. این صدا از ضربه به غضروف مفاصل ناشی می شود که پر از مایع سینوویال یا همان مایع مفصلی هستند. این مایع حاوی گاز است. زمانی که مفصلی را با شدت تکان می دهیم، حرکت گاز در مایع سینوویال باعث بروز حباب های هوا می شود و در ناحیه مفاصل صدای تلق تلوق ایجاد می شود. این صدا معمولا با افزایش سن بخصوص در مفصل زانو بیشتر می شود. بر خلاف آنچه گفته می شود، شکستن انگشت ها باعث بروز آرتروز نمی شود.

5.
قار و قور شکم
صدای قار و قور شکم بسیار بد موقع ایجاد می شود و بدون شک اولین عکس العمل اطرافیان این خواهد بود که:"گرسنه هستی؟". صدای قار و قور شکم نشان دهنده وجود هوا در ناحیه روده ها و یا معده است. عضلات روده ها یک حرکت طبیعی ایجاد می کنند که برای گوارش امری ضروری است. اگر غذایی در دستگاه گوارش نباشد و یا هضم غذا با وجود هوا در حال انجام باشد، در این صورت صداهایی از شکم به گوش می رسد.

اگر عادت دارید تند غذا بخورید، بدانید که هوای بیشتری وارد معده تان می شود که ممکن است بعدا به صورت آروغ دفع شود. اگر دقت کرده باشید بعد از جویدن آدامس شکم تان بیشتر قار و قور می کند، چون در حین جویدن آدامس نیز ناخواسته هوای زیادی می بلعید.

6.
صدای دندان قروچه
این صدا شب ها شنیده می شود و گاهی چنان بلند است که ممکن است همسرتان را از خواب بیدار کند. دندان قروچه (براکسیسم) صدای سایشی و ضربه ای ایجاد می کند که اغلب غیرارادی است و فرد متوجه آن نمی شود.

سایش غیرعادی دندان ها، قفل شدن فک و سردرد در حین بیدار شدن از خواب می تواند جزو علائم براکسیسم باشد. اختلال در برخی حامل های عصبی (به عنوان مثال دوپامین) و استرس می تواند باعث بروز دندان قروچه حتی در طول روز شود. بر حسب علت این مشکل، روش های درمانی متعددی مانند تکنیک های ریلکسیشن و یا استفاده از محافظ دندان در طول شب می تواند کارساز باشد.

7.
خمیازه
هر کسی به شیوه ای خمیازه می کشد، اما در هر حال خمیازه کشیدن وسط مکالمه چندان مودبانه نیست. خمیازه کشیدن جزو پدیده هایی است که تاکنون تعریف دقیقی از آن ارائه نشده است. بر اساس یکی از تئوری های مطرح شده، خمیازه کشیدن واکنش غیرارادی بدن ناشی از کمبود اکسیژن (بخصوص در حین بیدار شدن از خواب) است. در این صورت مغز برای افزایش دریافت اکسیژن از بینی و دهان، دستور خمیازه کشیدن را صادر می کند و این مکانیسم نیز ریه ها و مغز را تغذیه می کند. بر اساس تئوری دیگر، ما خمیازه می کشیم تا دمای مغزمان خنک شده و هوشیارتر شویم. ما همچنین در مواقع گرسنگی، کم خوابی و نیاز به آرامش خمیازه می کشیم.

8.
خس خس سینه
صدای خس خس سینه خفیف در حین تنفس (بخصوص حین بازدم) نشان می دهد که مسیر عبور هوا به دلیل تنگ شدن مجاری تنفسی در ناحیه بینی، حلق، حنجره، نای یا برونش ها دچار اختلالی شده است. معمولا خس خس سینه به دلیل فعالیت بدنی بیشتر می شود. عوامل متعددی مانند برونشیت، آسم، بیماری های ویروسی، انبساط برونش ها، مصرف داروهای خاص و غیره در بروز خس خس سینه دخالت دارند.

9.
باد شکم
باد شکم در ناحیه روده بزرگ تولید می شود. این گازهای بد بو توسط باکتری های روده تولید می شوند که در نهایت از طریق مقعد با صدا خارج می شوند. این گازها طبیعی بوده و هر از گاهی بروز می کنند. اما زمانی که میزان تولید گاز زیاد و مکرر می شود و یا همراه با سنگینی و درد باشد، می تواند نشان دهنده مشکلاتی در گوارش و اختلالات غذایی مانند نفخ باشد. اگر باد شکم با بوی بد دهان، یبوست یا اسهال همراه باشد، پای یک مشکل گوارشی پنهان در میان است.

10.
آروغ زدن
آروغ زدن، یکی از علامت های افزایش گاز شکم است که البته در بعضی موارد نیز بدون افزایش گاز شکم انجام می شود. در این میان عوامل زیادی می توانند زمینه ساز آروغ زدن باشند، ولی مهم ترین آنها بلعیدن هوا و تولید گاز زیاد در معده و روده است. در واقع شایع ترین علل بلعیدن مقادیر زیاد هوا شامل خوردن و آشامیدن تند غذا، صحبت کردن حین غذا خوردن، مکیدن مایعات با نی، داشتن دندان های نامناسب، سیگار کشیدن، جویدن آدامس، مصرف نوشیدنی های گازدار، وجود ترشحات بینی در سینوزیت مزمن و بیماری ریفلاکس یا برگشت اسید معده به مری (در این وضعیت، بیمار به دنبال بلع مواد اسیدی برگشتی از معده مقداری هوا نیز بلع می کند) و … است.


  
  

محرم امسال هم تمام شد و تاسوعا، عاشورا و آموزه های مکرر و عبرت آموز واقعه کربلا گذشت. حال که به آخرین منزلگاه ماه صفر و اربعین رسیده ایم، آیا به خود اندیشیده ایم که به چه میزان از شاخصه های اندیشه های امام حسین(علیه السلام) در روح و اندیشه ما جای گرفته است؟! ماجرای ما و کربلا و امام حسین(علیه السلام) تمام نمی شود و واقعیت این است که تازه شروع ماجرا است و باید بدانیم چگونه از امام حسین(ع) و یارانشان که یاری دهنده دین خدا بوده اند، الگوبرداری کنیم و راه و عشق حسینی را ادامه دهیم.

ما نسبت به این جهاد و خون وظیفه داریم. بی رحمی است که بعد از محرم و صفر دوباره همان باشیم که بودیم و همان طور بی تفاوت زندگی کنیم. نباید غفلت کرد وقتی دو ماه اینچنین در مدرسه عشق حسین بودیم، دوباره بیاییم به روال گذشته خود ادامه دهیم. الان دقیقا همان لحظه ایست که هرچند کم و محدود ولی باید به سمت بهتر شدن و بهتر کردن زندگی خود و خانواده مان و در نهایت اجتماعی که در آن زندگی می کنیم، گرایش داشته باشیم و در راستای تغییر گام برداریم.

اگر ما هم در این جهان به دنبال زندگی شرافتمندانه هستیم یا حتی بدان علاقه داریم باید توجه کنیم نتیجه و هدف این علاقه باید یاری دادن به دین خداوند و پرورش عشق حسین در این زمانه باشد. این مهم شاخصه ها و محور های مهمی دارد که لازم است بدان توجه کنیم و آن را به متن زندگانی وارد کنیم و تا سال بعد چند قدم به زندگی مطلوب نزدیک تر شویم. بگذارید با هم چند مورد از این کلید های زندگی را مرور کنیم.

احترام به پدر و مادر

از مهم ترین موارد عشق حسین در دل، احترام پدر و مادر است. باید بدانیم هیچ سرمایه ای عظیم تر از اطاعت والدین و دعای خیرشان برای ما نیست. از طرفی به قرآن هم که می نگریم تبعیت و محبت به پدر و مادر در جای، جای آن به چشم می آید. در کلام اهل بیت نیز این تبعیت تا هنگامی که پدر و مادر ما را نسبت به واجب یا حرامی نهی یا امر نکرده اند، امتداد دارد. از سویی دیگر ما می بینیم در تمامی فرهنگ ها نیاز به این محبت وجود دارد، حتی در جوامع صنعتی که روابط عاطفی کمرنگ تر شده است.

رعایت حلال و حرام در زندگی

توجه به رعایت حلال و حرام جزء مهم ترین اولویت های زندگی یک مسلمان و حتی به طور عام یک فرد عاقل می باشد. باید دانست حد و مرزی وجود دارد و در محدوده آن رفتار کند. معروف است که از بزرگی پرسیدند برای اینکه اخلاقی شویم چه کنیم گفت از انجام حرام صرف نظر کن، این کلید زندگی درست است. این امر راه را بر ما روشن می کند و عشق حسین را در دل ما زنده می کند که باید هر چه بیشتر التزام به رعایت حلال و حرام داشته باشیم، دین خداوند را در زندگی مان تثبیت می کنیم.

دوراندیشی و عاقبت نگری

از مثال های زیبا و درست ایرانی این است که فلانی فقط نوک دماغش را می بیند. باید بدانیم تبعیت بی چون و چرا و بدون فکر کردن انسان را به وادی خوبی نمی برد. شاید خوشمان نیاید از منافعی که دم دستمان قرار دارد، صرف نظر کنیم ولی باید بدانیم همین صرف نظر کردن ها است که آدمی را بالا می برد و سود و منفعتی عایدمان می کند.

این نکته حائز اهمیت است که بدانیم و با دید باز انتخاب کنیم با دور اندیشی و آینده نگری است که می توان به نقاط بزرگ دسترسی پیدا کرد. باید یقین کنیم که کاری که خدا گفته خیر است و اگر گفته انجام ندهید حتما شری در آن هست.

مهمترین کار این است که به جای اعتماد به وعده های تو خالی اطرافیان و دوستان به خداوند و اولیایش اعتماد کنیم. از خودمان بپرسیم چند بار در زندگی شیطان مانند داستان عمر بن سعد که گندم ری را به او وعده داد و هیچ چیز به دست شان نرسید، گول وعده های پوچ را خورده ایم.

امر به شایست و پرهیز از ناشایست

نکته آخر آن که یادمان باشد، بهترین برادران من کسی است که عیبم را به من هدیه دهد، از این دست تعابیر از اهل بیت مکرر شنیده شده است. باید بدانیم اگر می خواهیم عیب کسی را بگوییم یا وی را توصیه به کار خوبی کنیم با زیبایی بیان کنیم مانند هدیه ای که برای فردی در قالبی زیبا می بریم. به این ترتیب است که حرف ما موثر افتاده و نتیجه می بخشد. اگر با بیان بد و به قولی با فرمی نامناسب حرف مان را بیان کنیم، مطمئن باشیم نه تنها تاثیر نمی گذارد، بلکه اشاعه هم نمی یابد.

شاید بهترین رفتار این است که اگر دیدیم کسی در مسیر یاری خدا کندتر حرکت می کند، دستش را بگیرم و با خود همراه کنیم و اگر دیدیم کسی سنگی جلوی پایش است، سنگ را برداریم. محرم و صفر می رود و این ما هستیم که باید قیام حسینی را الگوی زندگی مان کنیم و عشق حسین را در دل نگه داریم، یادبگیرم که امام حسین(علیه السلام) برای نشان دادن حق از باطل چگونه زیباترین تصویر عالم را نشان داد.


  
  

هیچ چیز بیشتر از این خوشبختی و شادی من را تباه نمی کند که وقتی خودم را با کسی مقایسه می کنم. اما چرا اینکار را می کنم؟ اینکار باعث می شود دیگر از آنچه هستم و آنچه دارم نتوانم لذت ببرم. همیشه کسی وجود دارد که شغلی بهتر، پول بیشتر، ماشین زیباتر، یا صورت جذاب تری داشته باشد. خیلی ها هم هستند که همه اینها را با هم دارند.

اکثر ما می‌فهمیم که چقدر مقایسه کردن خودمان با دیگران کاری احمقانه است. همه ما می‌دانیم که اینکار هیچ سودی برایمان نخواهد داشت. اما ما این نوع مقایسه‌ها را انجام می‌دهیم، چه مقایسه کردن اندازه خانه‌مان باشد، چه درآمدمان، چه ویژگی‌های ظاهری‌مان یا هر چیز قابل‌شمارش (یا غیرقابل‌شمارش) دیگر. بااینکه می‌دانیم این کار مشکلات زیادی دارد، ولی  :

1. در اکثر مواقع چیزهای اشتباهی را مقایسه می‌کنیم.
چون خیلی راحت ممکن است چیزهایی که قادر به اندازه‌گیری آن هستیم را مقایسه کنیم، در دنیایی زندگی می‌کنیم که برای اندازه‌گیری و مقایسه عالی است. عادت کرده‌ایم با مقایسه لباس‌ها، ماشین‌ها، خانه‌ها، درآمد‌ها، زیبایی یا حتی فالوورهای اینستاگرام تصمیم بگیریم که چه کسی زندگی بهتری دارد. ولی چیزهای خارجی معمولاً مقیاس خوبی نیستند.

2. ما معمولاً بدترین‌های خودمان را با بهترین‌های دیگران مقایسه می‌کنیم.
مقایسه کردن زندگی‌تان با دیگران همیشه نشانه بازنده بودن است چون همیشه کسانی هستند که بهتر از شما «به نظر می‌رسند» و به نظر زندگی بهتری نسبت به شما دارند. از اینها گذشته، ما معمولاً بدترین چیزهایی که درمورد خودمان می‌دانیم را با بهترین ویژگی‌های زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم. ولی مطمئن باشید زندگی آنها به آن ایدآلی که در ذهن شماست، نیست.

3. بازی مقایسه انتها ندارد.
مقایسه کردن دسته‌بندی نامحدود و بی‌نهایت دارد ولی تعداد کسانی که می‌توانید خودتان را با آنها مقایسه کنید محدود است. وقتی وارد این راه شدید، هیچوقت انتهای آن را پیدا نخواهید کرد.

4. زندگی روی نمودار ارزش‌گذاری نمی‌شود.
اینکه شما چه جایگاهی در مقایسه با دیگران دارید، مطلقاً هیچ اهمیتی در زندگی‌تان ندارد. هیچ تفاوتی ایجاد نخواهد کرد. هدف زندگی این نیست که بهتر از 50? بقیه مردم روی کره زمین باشید. هدف زندگی این است که بهترین چیزی باشید که می‌توانید.

5. مقایسه تمرکز شما را روی فرد اشتباهی می‌اندازد.
شما فقط قادر به کنترل یک زندگی هستید: زندگی خودتان. وقتی مداوماً خودتان را با دیگران مقایسه می‌کنید، انرژی باارزشتان را برای تمرکز روی زندگی دیگران و نه زندگی خودتان هدر می‌دهید.

6. مقایسه لذت زندگی را از شما می‌گیرد.
مقایسه کردن خودتان با دیگران همیشه حسرت چیزهایی که نیستید و چیزهایی که ندارید را برایتان به ارمغان می‌آورد و نه‌تنها هیچ لذتی به زندگی‌تان اضافه نخواهد کرد بلکه تمام لذت زندگی‌تان را هم خواهد گرفت.

خیلی از خوشی‌های زندگی با عادت ناسالم مقایسه کردن خود با دیگران از بین می‌رود. اینکار قدرشناسی، لذت و حس رضایت از زندگی را از ما می‌دزدد. ولی بیشتر از این، نمی‌گذارد به طور کامل از زندگی‌مان استفاده کنیم. باعث می‌شود به زندگی فرد دیگری حسادت کنیم و به جای زندگی خودمان به دنبال زندگی او باشیم. اینکار مهمترین و باارزش‌ترین دارایی‌مان را از ما می‌دزدد. یعنی خودِ زندگی. و بااینکه وسوسه مقایسه کردن هیچوقت به طور کلی از بین نمی‌رود ولی روش‌هایی وجود دارد که بتوانید تا حد زیادی از آن جلوگیری کنید.

1. مشکلات مقایسه کردن خودتان با دیگران را تشخیص دهید.
به لیستی که در بالا به آن اشاره کردیم نگاهی بیندازید. چرا باید عادتی را وارد زندگی‌تان کنید که حس حقارت را در شما تقویت کند؟ یا مداوماً شما را به حسادت، رقابت و تقلای بی‌ثمر و هدف ترغیب کند؟ گاهی‌اوقات فقط یادآوری احمقانه بودن اینکار به خودتان باعث می‌شود بتوانید به آن غلبه کنید.

2. قدر چیزی که هستید را بدانید. زندگی شما نقاط فوق‌العاده زیادی دارد.
چه هنرمند باشید، چه تاجر، چه یک مادر، یک شنونده خوب یا یک انسان سخاوتمند. مطمئناً ویژگی‌های فوق‌العاده‌ای برای قدرشناسی دارید. هرگونه مقایسه بین شما و یک فرد دیگر مثل مقایسه کردن سیب با پرتقال است. نه آنها در جای شما زندگی می‌کنند و نه شما جای آنها، درنتیجه نتیجه کار هم باید کاملاً متفاوت باشد.

3. روی درونتان تمرکز کنید.
به سخاوت، فروتنی، نیکی، مهربانی و عشق بها دهید. سعی کنید به کیفیات درونی یک زندگی ساده توجه کنید تا مسائل بیرونی در نظرتان کمرنگ‌تر شوند. و هرچه سریعتر بتوانید زیبایی‌های درونی زندگی را ببینید و تشخیص دهید، خیلی زودتر دست از مقایسه کردن خودتان با دیگران برمی‌دارید.

4. درک کنید که زندگی مسابقه نیست.
خیلی جاها ممکن است رقابت خوب باشد ولی زندگی مسابقه نیست. همه ما به طور یکسان در این زمان خاص روی این سیاره خاص فرستاده شده‌ایم و هرچه زودتر برای برنده شدن دست از رقابت و مسابقه دادن با هم بردارید، سریعتر می‌توانیم در کنار هم و با هم برای پیشرفت زندگی‌هایمان تلاش کنیم.

5. یادتان باشد که هیچکس کامل نیست.
ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که به ایدآل بودن بها می‌دهد. کافی است نگاهی به مجلات و روزنامه‌ها بیندازید و سوپراستارها و هنرپیشه‌ها را با صورت‌ها و بدن‌هایی ایدآل و بی‌نقص ببینید. ولی این همه ماجرا نیست. این یک طرف داستان است. یک قدم مهم برای جلوگیری از افتادن به دام مقایسه این است که به خاطر داشته باشید که فقط یک عکس از یک لحظه بیانگر همه زندگی نیست. داستان زندگی با ساعت‌ها بودن در اتاق آرایش یا تکنیک‌های اصلاح عکس برای از بین بردن عیب و نقص‌ها تمام نمی‌شود. این عکس به ندرت درمورد مشکلات و شکست‌های زندگی این افراد حرف می‌زند. ولی واقعیت همچنان این است: هیچ فرد کاملی وجود ندارد – ازجمله ما و شما.

6. با قصد و منظور زندگی کنید.
خیلی از افراد بدون داشتن هیچ هدف و مقصودی زندگی می‌کنند. آنها به ندرت وقت می‌گذارند و در اتاقی ساکت می‌نشینند تا به خودشان و زندگی‌شان فکر کنند، اینکه که هستند و از زندگی چه می‌خواهند. درنتیجه بعنوان واکنشی به اتفاقاتی که اطرافشان می‌افتد، زندگی می‌کنند. ولی وقتی با قصد و هدف زندگی کنید، بازی مقایسه برایتان جذابیت کمتری پیدا می‌کند.

مقایسه کردن خودمان با دیگران جزئی از ذات ما انسان‌هاست. ولی اینکار هیچ سودی برایمان نخواهد داشت. پس دست از مقایسه کردن خودمان با دیگران برداریم. ما به دنیا نیامده‌ایم که زندگی آنها را زندگی کنیم. احمقانه است که زندگی‌مان را با حسادت به زندگی دیگران تلف کنیم. در عوض، شروع به زندگی کردن زندگی خودتان کنید و سعی کنید از همین امروز این کار را به نحو احسن انجام دهید!

برگرفته از : مردمان


  
  


1- توکل بر خدا : توکل یعنی اینکه تلاش و کوششت را بکن و تدبیر امور را به خدا بسپار. قرآن کریم می فرماید: "مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ"؛ هر که اتکایش به خدا باشد، خدا برای‏ او کافی است، "إنَّ اٌللهَ یُحِبُّ اٌلْمٌتَوَکِّلِینَ." خداوند توکل کنندگان را دوست دارد. به هر حال با هر توانایی که دارید به خدا توکل کنید؛ به قول حافظ: تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافریست/ راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش. توکل بر خدا به شما آرامش می دهد، چیزی که بدان محتاج هستید. 

2- داشتن هدف: داشتن هدف به شما انگیزه ی حرکت می دهد و مهمترین عامل برای کسب موفقیت می باشد. وقتی به هدفتان نگاه می کنید انگیزه ی شما برای تلاش و کوشش، مضاعف می شود و این بهترین دستاورد داشتن هدف است. شما امسال یک هدف بزرگ دارید، پس برای رسیدن به آن باید تمام همت خود را به کار بگیرید. 

3- برنامه ریزی صحیح: برای رسیدن به هدف باید برنامه ریزی صحیح داشته باشید. (شامل برنامه های بلند مدت، میان مدت و کوتاه مدت) بدون برنامه ریزی صحیح تلاش های شما نتیجه ی مطلوب نخواهد داشت. برنامه ریزی صحیح، مدیریت زمان را در اختیار شما قرار می دهد و شما را از سردرگمی رها می سازد، مسیر رسیدن به هدف را روشن می سازد و هر زمان شما را متوجه می سازد که تا رسیدن به هدف چه فاصله ای باید طی کنید. توجه داشته باشید که هر دانش آموز باید روش صحیح برنامه ریزی کوتاه مدت (هفتگی) را شخصا فرا گیرد و برای خود برنامه بنویسد. 

4- آشنایی با روش های صحیح مطالعه: یادگیری به دنبال یک فرایند علمی در فرد حاصل می شود. بنابراین برای یادگیریِ بهتر باید با اصول و فنون صحیح یادگیری آشنا شوید. البته ممکن است در گذشته شما با یک روش خاص درس ها را آموخته باشید اما در هر صورت آگاهی استفاده از روشهای صحیح مطالعه برای شما سودمند خواهد بود.

5- آمادگی جسمی: شرایط جسمی مطلوب در یادگیری شما تاثیر زیادی دارد؛ بنابراین برای اینکه جسم سالمی داشته باشید تا بتوانید خوب درس بخوانید باید تغذیه مناسب داشته باشید، ورزش کنید و به میزان لازم بخوابید. 

6- به آرامش روحی و روانی خود توجه داشته باشید و در صورت داشتن اضطرابِ بیش از حد معمول یا هر مشکل دیگری که موجب اختلال در یادگیریتان می شود از مشاورتان کمک بخواهید. 

7- نگرش مثبت داشته باشید و در جهت آن تلاش و کوشش کنید: "اگر گویی که نتوانم، برو بنشین که نتوانی/ و گر گویی که بتوانم، قدم در نه که بتوانی" . داشتن نگرش منفی شما را از کوشش و تلاش باز می دارد. یادتان باشد که همیشه به خدا امید داشته باشید و برای رسیدن به موفقیت تلاش کنید. اصلا امیدوار بودن و تلاش کردن، خود بخشی از موفقیت است! 

8- در یکی از آزمون های آزمایشی معتبر شرکت کنید تا نقاط ضعف و قوت خود را بیابید. سعی کنید بر اساس برنامه های میان مدت و بلند مدت برگزار کننده ی آزمون پیش بروید. این اقدام به شما در داشتن برنامه های بلند مدت و میان مدت کمک زیادی می کند و خیالتان را از این بابت راحت می کند. توجه داشته باشید که نتایج این آزمونها نباید شما را مغرور و یا مایوس کند. تجربه نشان داده که تغییر در روند نتایج آزمونهای آزمایشی بارها و بارها اتفاق افتاده است، این بستگی به شرایط شما دارد. 

9- یک دانش آموز برای آمادگی در آزمون سراسری باید وقت ویژه ای برای مطالعه در نظر بگیرد و به قول معروف از خود مایه بگذارد. دانش آموزان موفق روزهای مدرسه 5 ساعت و روزهای تعطیل 10 ساعت مطالعه می کنند. البته این مقدار با توجه به میزان توانایی و نیاز شما می تواند متفاوت باشد. توجه داشته باشید که سلامت جسمی و روحی شما از هر چیز دیگری مهمتر است و نباید فدای ساعت مطالعه شود. 

10- مهمترین منبع برای آزمون سراسری کتاب های درسی است؛ اما در کنار آن به تهیه کتاب های کمک درسی و تستی مناسب اقدام نمایید. (دبیران، دانش آموزان سال قبل و دوستان همکلاسی می توانند در این رابطه به شما کمک کنند) همچنین دفترچه های سوال های کنکور 6 سال گذشته را تهیه کنید و در موقع مناسب از آنها استفاد کنید. 

11- مرور مرتب و به موقع درس ها: درس ها را به طور مرتب مرور کنید این امر باعث تثبیت یادگیری و جلوگیری از فراموش شدن مطالب آموخته شده می شود. (به ویژه به "مرور آخر" در یک ماه باقیمانده به آزمون سراسری توجه داشته باشید) 

12- از فنون تست زنی و هنر آزمون دادن آگاه شوید. آزمون دادن یک هنر است و داشتن معلومات درسی به تنهایی کافی نیست! مهمترین وظیفه ی شما پس از هر آزمون آزمایشی تحلیل علمی آن آزمون است. با استفاده از فرم های مخصوص می توانید به تحلیل آزمون بپردازید و از نقاط قوت و ضعف خود اطلاع یابید. 

13- به طور همزمان درس های عمومی و اختصاصی را مطالعه نمایید. اشتباه بزرگی که بعضی داوطلبان مرتکب می شوند این است که دروس عمومی را برای ایام بعد از عید می گذارند! توجه داشته باشید که برخی از داوطلبان به برکت درصدهای خوب ِ دروس عمومی به رشته ها و دانشگاههای خوب راه یافته اند. 

14- سعی کنید تراز درس های خود را میزان کنید. در نظر داشته باشید که بالا رفتن تراز شما در یک یا دو درس که توانایی خاصی دارید به نفع شماست اما عکس آن به ضرر شماست. در صورت نیاز، برای بالا بردن تراز درس هایی که در آن ضعیف هستید از کلاس های خاص استفاده کنید. 

15- پاسخگویی به سوالات آزمون سراسری دارای وقت معینی است، حتما از جدول زمانبندی سوالات کنکور در رشته ی خودتان آگاهی داشته باشید. 

16- به توزیع مباحث دروس در آزمون های سراسری سال های قبل توجه داشته باشید اما تنها ملاک شما برای مطالعه نباشد! 

17- کارنامه ی داوطلبان سال قبل: به درصد داوطلبان سال قبل و رتبه های کسب شده و رشته شهرهای قبول شده توسط داوطلبان سال قبل توجه داشته باشید و تعدادی ازکارنامه های آنها را نگاه کنید. 

18- از تجربیات دیگران استفاده کنید اما تقلید نکنید: هر کس شرایط و توانایی های خاص خودش را دارد و تقلید صرف از روش دیگران کار درستی نیست. 

19- از ضوابط و شرایط برگزاری آزمون سراسری آگاهی داشته باشید؛ نوع پذیرش دانشجو در دانشگاههای کشور، رتبه، سهمیه، نمره کل، زیرگروهها، ضرایب دروس و ... از جمله نکاتی است که باید اطلاع داشته باشید. 

20- در نهایت جهت انتخاب رشته علاوه بر مطالعه ی دفترچه های راهنمای سازمان سنجش با افراد ذیصلاح مشورت کنید. انتخاب رشته برای کسانی که رتبه های پایین تری کسب می کنند کار ساده تری است اما هر چه رتبه ی شما بالاتر باشد باید در انتخاب رشته دقت بیشتری کنید. 

نوشته : عبدالرزاق خواجه زاده (کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی) 


94/11/28::: 4:15 ع
نظر()
  
  
   1   2      >